24 Kasım - Escape Reality/Ritual, Huxley'de Gianpieroya Veda, St. Andrew Square Maze

 "Siz ve arkadaşlarınız Avrupa'nın ücra bir köyünde tatildesiniz. Bir gece bir bardasınız ve bazı sakinlerin gece geç saatlerde ormandan titreyen ışıklar ve tuhaf ilahiler duyduklarını tartıştıklarını duyuyorsunuz. Eğlenceli olabileceğini düşünerek arkadaşlarınızla gidip bakmaya karar veriyorsunuz. Ormanda kısa bir yürüyüşün ardından, soğuk havada tek başına duran harap, eski bir kulübe görüyorsunuz. İçeri girdiğinizde kulübenin boş olduğunu görüyorsunuz. Kapı aniden arkanızdan çarparak kapanıyor ve kilitleniyor, sizi içeride hapsediyor. Siyah başlıklı gizemli figürler ağaçların arasından çıkmaya başlıyor. Hepsi, bir iblisi dünyaya geri getirmeye adanmış garip bir tarikatın üyeleri. Bunun gerçekleşmesi için kurban vermeniz gerekiyor. Ritüel bir saat sürecek ve çıkış yolunu bulmak için fazla zamanınız yok..."

İşte biz 6 deli dün karların yolu kapatması yüzünden yapamadığımız etkinliğimizi bugün yaptık ve yine inanılmaz keyif aldık. Bu sefer seçtiğimiz cadılı, iskeletli, kopan vücut parçalarının tepemize yağdığı bir tık gerilimli, bolca karanlık odalarda kaldığımız bir oyun oldu. Bir önceki oyundan mantığı kaptığımız için bonus süre almak için yalvarmadan, sadece bir kere ipucunu kullandık (şiir çözmemiz gerekiyordu ve ağır bir ingilizceydi) ve yine çok eğlendiğimizi anlatmama gerek yok umarım. Güya Gianpiero çok sevdi diye gittik ama aslında biz de çok sevdik. 

Geçen gittiğimizde biraz geç kalma gibi durumumuz olunca Fountainbridge'deki nehir fotoğrafını çekememiştim, şimdi onu da şuracığa iliştireyim:

Her yerde su var lan, çok güzel...

Ritüeli çözüp fotoğraflarımızı çekinip Huxley'e doğru yola çıktık. Deborah ve Agatha bizden ayrılıp eve geçtiler. Ben, Alice, Erika; Gianpieronun yemeği için hep birlikte Princes Street'teki Huxley'e gittik.

Huxley'in önündeki güzellik

Huxley'in içindeki güzellik

Hiç sevmediğim halde yemek yedim burada, Gianpiero'nun hatrı için. Hem hediyelerimizi verdik, hem de kendisini ne kadar sevdiğimizi anlattığımız kartpostalımızı verdik. Ağlamasına şuncacık kaldı 😏

Huxley'in tam karşısında Johnny Walker Experience var, hep aklımdaydı gitmek. Ama Cathy bana viski ikram edip de daha ilk yudumda yemek borum ve ardından midem yanmaya başlayınca dedim, iyi ki gitmemişim.

Alice de bizden ayrılınca Princes Street boyunca yürüyüp; Edinburgh Kalesini ve ışıklarını, 

Big Wheeli,

Devasa salıncağı ve Scott Monumenti,

çekip St. Andrew Square'a doğru bu sefer de maze'e gitmek için yürüdük.

Bu aslında çocuklar içindi ama neden olmasındı?

Çünkü bu ışıkları görünce dayanamıyorum! 😘

19 Kasım - Escape Reality/Alcatraz

 Nicedir benim aklımda olan bir etkinlikti bu, Türkiye'de yanıma yandaş bulamadığım için hep ertelemek içimde kalmıştı. Allahtan Erika'da benim gibi escape oyunlarının fanatiğiymiş ki aramızda bayıldığımız şeylerden konuşurken eh hadi o zaman neden yapmıyoruz dedik ve hemen harekete geçtik. Altımız dersten sonra Fountainbridge'ye gittik. O bilindik eski ve taş Edinburgh binalarından farklı, nehir kıyısında yepyeni bir binaydaydı. 

Oyun en az iki en çok altı kişiyle oynanıyor ve zorluk derecesi kolum kadar diyebilirim. (ben uzun bir insan evladıyım, düşünün) 2 kişi 25, 3 kişi 23, 4 kişi 22, 5 ve 6 kişi 20 pound. Telefon kesinlikle yasak. Size, oda ile ilgili ipuçlarına ulaşmanızı sağlayan bir tablet veriyorlar ve eğer fazladan ipucu isterseniz her 10 dakikada bir ipucu alabiliyorsunuz. Kurtulmak için tam 1 saatiniz var.

2 İtalyan, 2 Fransız, 1 Japon, 1 Türk olan grubumuzu iki hapishane hücresine koydular ve böylece oyun başladı. Biz iki hücreye 1'er İtalyan ve Fransızı bölerek başladık ki ihtiyaç halinde ana dilini konuşanları farklı biçimde kullanabilelim. Çünkü her iki odada farklı materyaller var ve birbirimizi görmeden bunları birbirimize anlatmalı ve çıkış için yardım etmeliydik. Akıllıca bir bölüşüm olmuş ki çoğu yerde tıkandığımızdan birbirlerini görmeden ana dilleriyle anlaştı Agahta ve Deborah, Gianpiero ve Alice. Odadan odaya geçerek birbirinden farklı zorlukta karmaşık bulmacaları çözerek yeri geldiğinde tabletteki ipuçlarından, çok nadir de her odada yer alan çağırma botunu ile oyun kurucularından ufak tiyolar alarak daha ilk olan bu kaçış oyunumuzu ardımızdan gelen grup olmadığı için bize tanıdıkları 10 dakika opsiyon ile 70 dakikada bitirdik.

Tüm kalbimle eğer seviyorsanız gitmeniz gereken bir yer olduğunu söylemeliyim. İngilizceyi geliştirmek için de birebir bir etkinlik.  

Oyun bitiminde fırsat bulamadım Gianpiero'ya Erika'nın ne dediğini, az çok tahmin ediyoruz ama değil mi?