Eveeeet, işte ben Kaplan Language School'un en üst seviyesindeki sınıfımla ilk dersime başladım. Sınıfa girerken çok heyecanlandığımı itiraf ediyorum 😥 Kathryn'den, Agatha'dan ve Daniela'dan ayrıldım. Safe place'lerimin hepsini aynı anda kaybettiğim için biraz da olsa gergindim. Yeni hocamın adı Tom, kızıl saçlı, çok güzel bir diksiyonu var. Özellikle kelime sonlarındaki sessiz harflerin üzerine bastıkça çıkan vurgu sesine hayran kaldım.
Her sabah dersimize oyunla başlıyoruz. Bir gün önce bize öğrettiği kelimeleri puzzle'ın içine yerleştirip bizden onları bulmamızı, tekil olarak bilgi yarışması yaparak aramızda rekabeti, grup çalışmasında birbirimizle eşit sürelerde sohbet etmemizi sağlıyor. Önceki sınıfımda sessiz kalmalı tercih eden öğrenciler çokça bulunurken bu sınıfta herkes konuşmak için oldukça hevesli.
Kursa ilk başladığım hafta, ben bu sınıfı sevmedim diye ayrılmıştım hani. O sınıfa geri döndüm 😱 Çoğu daha önce karşılaştığım insanlardan oluşuyor, yine kısa süreli gelip gidenlerle dolu. Ağırlık Alman, İtalyan, İsviçre, Brezilya'lılardan oluşuyor. Serpme halinde Arap, Kolombiyalı var ve tek Türk yine benim. Bizim ülkedekiler genelde temel seviyedeler.
Ödevler daha çok (sonunda) daha uzun, sınıfta testleri çözmemiz için veya konu hakkında fikirlerinizi toparlayın dediğinde verilen süre daha kısa. Her şey rekabet içerisinde ilerliyor. Biraz yarış içine girmenin kime ne zararı var diyerek daldım ben de. Bu sınıfta da benim safe place'im olarak İsviçreli bir kızı seçtim. Çok sessiz ve sakin. Alman kızlarımız 1990'lardan gelmiş gibiler, neden bilmem ama söyleme ihtiyacı hissettim.
0 yorum:
Yorum Gönder